ในวันนี้ มีหยดน้ำ อยู่หยดหนึ่ง

มันได้ซึม ออกจากใน ความรู้สึก

ปนความเจ็บ ที่ไว้ใจ ในส่วนลึก

มันคือหยด น้ำตา ของฉันเอง

 

น้ำตาฉัน ในที่สุด ก็ไหลหลั่ง

มันสะพรั่ง เพราะว่ารัก คนๆหนึ่ง

ทำไมเล่า โกหกกัน ไม่คำนึง

ไม่นึกถึง ความรู้สึก ของฉันเลย

 

มีเค้าอยู่ แต่กลับบอก ไม่มีแล้ว

เลยไม่แคล้ว มอบรักเธอ จนหวั่นไหว

นึกว่าเธอ ตอนนี้ ไม่มีใคร

ที่ไหนได้ ฉันกลับทำ ผิดซะเอง


คงเป็นเพราะ เวรกรรม ที่ทำก่อน

มันสนอง กลับมาแล้ว เจ็บช้ำหนา

รักครั้งนี้ ฉันสุดแสน พรรณา

อยากบอกว่า แม้ต้องเจ็บ ก็รักเธอ